The Shining (1980)

فیلمی ترسناک که صحنه های ترسناک چندانی ندارد و ولی ریتمی مناسب و جذاب دارد. علی رغم صحنه های کند بیرون پریدن ها که بر تعلیق فیلم اضافه میکرد. شخصیت های فیلم به طرز خاصی انتخاب شده اند، چهره هایی غیر عادی برای زن چشمان ته افتاده و مرد شخصیتی سادیسمی دارد، حتی بچه نیز پر رویا است و دوست خیالی عجیب دارد‌، از آن طرف هتلی که به دلایلی عجیب باید توسط چند نفر اداره شود و سابقه ترسناک این هتل که از همان ابتدا این عناصر نوید یک فیلم ترسناک را می دهند. سکانس هایی تاریخ سینمایی، ترکیب بندی های جذاب و زیبا از داخل هتل و بیرون آن جزو جذابیت های این فیلم است.

این فیلم جزو فیلم های ترسناکی قرار میگیره که به ارواح و تاثیر آن ها بر نابودی موجودات زنده پرداخته است که اگر فرصتی برایشان مهیا شود و شخصیتی آماده پیدا کنند می توانند آن را با خود همراه کنند و به باشگاه ارواح هتل ملحق کنند.

بازی ها برون گرا هستند و باعث فاصله گذاری با مخاطب می شوند و انسان را به فکر وا میدارند که چه میشود یک نفر این گونه شود. مسیر دیوانگی در کاراکتر مرد جالب توجه است و می تواند به عنوان کلاسی برای فیلمنامه و بازیگردانی مطالعه گردد. و همین طور ماجرای بچه و دوست درونش.
فیلم با اینکه خاتمه بسته ای داره اما همچنان بنظرم در ذهن بیننده باز می ماند به خاطر نگاره‌های که در انتها از قاب عکس مردگان نشان داد.
حسین معماریان